KLINKEND CAO-
RESULTAAT BIJ MEBI
N

Tekst Peter van der Aa Beeld Martin de Bouter

'HET WERD TIJD OM WEER EENS VOOR ONSZELF OP TE KOMEN.'

Januari was een mooie maand voor de vierhonderd werknemers van betonproducent Mebin. Ze kregen niet alleen de loonsverhoging van 3,5 procent per 1 januari van dit jaar maar ook nog eens een nabetaling van 3,5 procent over 2019. Door de actiebereidheid die het personeel toonde, lukte het eind 2019 de bestaande cao met twee jaar te verlengen. Met dat klinkende resultaat.

Daar ging veel aan vooraf. De vroegere mortel-cao met relatief goede arbeidsvoorwaarden verdween in 2012. Dat kwam vooral omdat de grootste speler op de Nederlandse betonmarkt, de Heidelberg Groep, liever geen sector-cao meer wilde maar een bedrijfs-cao. Dat bleek voorlopig echter een brug te ver want de onderdelen van Heidelberg (naast Mebin ook de zand- en grindhandel Sagrex en cementproducent ENCI) zijn zo verschillend van aard dat daar niet zomaar één nieuwe cao voor te fabriceren is. Besloten werd daarom in 2016 als tussenstap voor Mebin een eigen cao af te sluiten. Die cao liep eind 2018 af. En toen kwam de Amsterdamse mortelchauffeur Willem Bienemann (48) in actie. Hij poseert op de foto's bij zijn truck.

WENSEN VOOR DE CAO

Hij zegt: ‘Het werd tijd dat we weer eens voor onszelf opkwamen. Sinds de mortel-cao niet meer bestaat, zijn onze arbeidsvoorwaarden erg vermagerd. Dat was ik goed zat want we werken keihard en op ongeregelde tijden. De bouw is met een grote inhaalslag bezig en dat betekent dat er veel beton nodig is. Vorig jaar hebben we in Amsterdam een record aan kubieke meters weggezet. Daar mag wel wat tegenover staan.’ Bienemann pakte de auto en toerde met zijn collega Alfred langs alle Mebin-vestigingen in het land. Overal riepen zij de collega’s op om op een zaterdag bijeen te komen bij de FNV in Utrecht. Daar werd massaal gehoor aan gegeven. Op de betreffende bijeenkomst bespraken de werknemers hun wensen voor een nieuwe cao. FNV-onderhandelaar Ellen Hoeijenbos ging daarmee het overleg in met de directie van Heidelberg. Willem Bienemann vergezelde haar als lid van de onderhandelingsdelegatie.

DESNOODS STAKEN

De besprekingen verliepen stroef. ‘Er zat weinig schot in het overleg’, vertelt Ellen Hoeijenbos. ‘Heidelberg wilde ons op tal van terreinen niet echt tegemoetkomen. En het bleek uiterst lastig om afspraken te maken voor de verschillende bloedgroepen binnen het concern. Uiteindelijk kwam er van de directie een eindbod maar dat was zo mager dat we het hebben afgewezen. We zijn toen een actietraject ingegaan en de mensen bij Mebin bleken bereid om desnoods te gaan staken voor een goede cao. Onder die dreiging nodigde de directie van Heidelberg de bonden toch weer aan tafel.

FORSE LOONSVERHOGING

Toen hebben we gezegd: een Heidelberg-cao gaat er nu niet van komen en dus willen we een verlenging van de Mebin-cao met een forse loonsverhoging. Dat is gelukt door het binnenhalen van in totaal 7 procent. Daarnaast zijn er afspraken voor een aantal studies: naar een nieuw functiehuis, een salarissystematiek en een generatiepact. Als die zijn afgerond, kunnen we verder.’

VERLANGLIJST

Willem Bienemann en zijn collega’s zijn blij met de forse loonsverhoging. Maar op hun verlanglijst staan nog een aantal punten die geregeld moeten worden. Zo willen ze een overwerktoeslag bij ziekte en een vermindering van de hoge werkdruk. Die punten keren terug als er in de loop van dit jaar weer onderhandeld gaat worden over een nieuwe cao. Bienemann, die voor zijn optreden van vorig jaar veel lof kreeg van zijn collega’s, blijft daar actief bij betrokken. Ondertussen rijdt hij zijn rondjes door Amsterdam, van bouwplaats naar bouwplaats, zoals hij dat al 25 jaar doet met veel plezier. ‘Maar’, zegt hij, ‘de waardering die je vroeger nog wel kreeg voor je werk, is verdwenen. Dat is jammer. Des te meer reden om te knokken voor een goede cao.’