COLUMN

WONINGEN BOUWEN! MAAR DOOR EN VOOR WIE?

Hans Crombeen kwam in 1994 in dienst bij de FNV, waar hij sinds 2008 sectorbestuurder is voor de Bouw & Infra. Dit is zijn column over de opgave waarvoor Nederland staat om voldoende fatsoenlijke en betaalbare woningen te bouwen.

Beeld Martin de Bouter

Aan mijn wijk wordt een nieuw stuk gebouwd. Twee jaar geleden graasden daar nog gezellig de koeien, die altijd even naar het hek kwamen als je kwam langsgefietst. Maar er is woonruimte nodig, dus moest ook het weiland eraan geloven. We willen tenslotte ook dat onze kinderen kunnen wonen. In de oorspronkelijke plannen zou het een gevarieerde wijk worden. Met kleine, middelgrote en grote woningen, zowel koop als huur. De plaatselijke woningbouwvereniging kwam echter al snel tot de conclusie dat de kosten van de grond en het bouwen te hoog waren om terug te verdienen met huur en trok zich terug. De grondprijzen zijn dusdanig hoog dat woningbouwcorporaties niet meer kunnen bouwen. De betreffende grond is daarna verkocht aan project- ontwikkelaars en de rente is deels vergoed door de gemeente.

Je kunt het verkopers en ontwikkelaars niet kwalijk nemen dat ze (veel) geld proberen te verdienen aan grond. Maar ik snap niet dat gemeentes daaraan meewerken. Om later, bij het verlenen van de bouwvergunning, niet of nauwelijks eisen te stellen. In onze nieuwe wijk staan prachtige huizen, maar onze kinderen kunnen die niet betalen. Ik ben blij dat het nieuwe kabinet nu een minister voor Volkshuisvesting heeft. Bouwen kun je niet alleen aan de gemeente overlaten. Iemand met gezag moet op afstand de regie pakken en zijn poot stijf houden. Ik ben er bang voor dat grondspeculanten allang weten waar gebouwd kan worden.

En als er dan grond gevonden is, wie gaan dan de huizen bouwen? De bouw is op zoek naar vakmensen. Er is nu al een tekort en met de huidige opgave in de woningbouw en de verduurzamingsslag wordt dat alleen maar groter. In de sector doen we ons uiterste best om aan mensen te laten weten dat het leuk is om in de bouw te werken. En dat je er ook een goede boterham kunt verdienen. Maar dat gaat niet de aantallen mensen opleveren die nodig zijn. Dan wordt al snel gekeken naar werknemers van buiten Nederland. En dat vind ik geen probleem. Althans, in theorie. Want in theorie hoort iedereen hetzelfde loon en arbeidsvoorwaarden te krijgen. De praktijk laat helaas zien dat het veel te vaak misgaat en dat onze Nederlandse Arbeidsinspectie niet bij machte is om daar tegen op te treden. Zeer grote groepen mensen krijgen niet wat ze horen te verdienen en worden ook op huisvestingsgebied slecht behandeld.

Ik heb een mooie toevoeging voor de naam van het nieuwe ministerie. Het ‘ministerie voor Betaalbare Volkshuisvesting en Fatsoenlijke Arbeidsvoorwaarden’. Misschien helpt dat.

Deel deze pagina