FNV MOMENT

100 JAAR ZOMERKAMP VOOR IEDEREEN

Tekst Frank Smit Beeld De Beeldredaktie/Jean Pierre Jans

In 1922 zette de Arbeiders Jeugdcentrale (AJC) voor de eerste keer de tenten op voor de voorloper van het huidige Zomerkamp FNV. Gezelligheid stond voorop, maar wat opvoedkundige sturing mocht niet ontbreken. Nu, precies 100 jaar later, is het opvoedkundige deel naar de achtergrond verdwenen en draait het zomerkamp om samenwerken, plezier hebben en nieuwe vrienden maken. En taart eten, wat dit jaar volop gebeurde. Want wie jarig is trakteert. Helemaal als je 100 wordt.

In die 100 jaar vonden tienduizenden kinderen van 11 tot en met 14 jaar hun weg naar het zomerkamp. Voor de een is het de enige vakantie in het jaar, voor de andere een van de vele. FNV wil dat ieder kind een keer op zomerkamp kan, ook met een kleine beurs. Er is een vrijwillige bijdrage van 100 euro, maar wie het niet breed heeft betaalt een lager bedrag of zelfs helemaal niets.

Honderden, zo niet duizenden vrijwilligers hebben er tijdens die vele jaren voor gezorgd dat de kinderen een onvergetelijke tijd konden hebben. Daar valt een hoop op terug te blikken. Wat dan ook zal gebeuren op 17 september, als voor de vrijwilligers van toen en nu een reünie is georganiseerd op de Paasheuvel, waar het zomerkamp op een enkel uitstapje na elk jaar wordt gehouden.

Gespierde jongens huilen ook, weet deelkampcoördinator Arnout Blaauw (26).

‘Wij moeten ervoor zorgen dat de kinderen een onvergetelijke tijd hebben. En dat ze met een blije glimlach de week doorgaan. Afscheid nemen is altijd een dingetje, ook voor de vrijwilligers. Ik heb genoeg gespierde jongens gezien die beweren niet te gaan huilen, tot een kindje naar ze toekomt en ze bedankt voor een geweldige week. Dan zie je alweer de tranen over de wangen lopen.’

Van deelnemer tot vrijwilliger. Lisenka van Beers (21) is een van de velen.

‘Ik heb op het zomerkamp mijn kampvriendinnetje Indy leren kennen, die zie ik nu ook veel buiten het kamp. Toen we voor het laatst als deelnemer meegingen hebben we een pinky promise gedaan dat we als vrijwilligers terug zouden komen. Wat we ook hebben gedaan! Dit jaar hebben we een trui laten maken met ‘Kampbesties’ erop.’

Lisenka en Indy zijn kampbesties.

Ed Heukels is al dertig jaar in verschillende functies vrijwilliger bij het zomerkamp.

‘Het meest dankbare dat je er uithaalt is dat je de kinderen plezier ziet hebben. We zijn er niet om de bond te verkopen. De bond organiseert het zomerkamp maar dat komt gedurende de week niet ter sprake. Het belangrijkste is leren omgaan met elkaar. Het is voor de meesten de eerste week op vakantie zonder ouders.’

Hier is iedereen gelijk, zegt lid van het verzorgingsteam Thijs Wijnmaalen (26).

‘Het is een heel gemengde groep kinderen. Natuurlijk zijn er verschillen, maar op het kamp is iedereen gelijk en mag je zijn wie of wat je bent. Niemand wordt beoordeeld of uitgemaakt voor dit of dat. Alle kinderen krijgen aandacht om te zorgen dat ze het naar hun zin hebben en zich veilig voelen. Speelt er toch wat, dan lossen we dat samen op.’

Jongens tegen de meiden bij Het Grote Valkennest | 1985

Stokbrood bakken in Vierhouten | 1986

Jongenstent Haags Hofje | 1986

Deelkamp Wageningseberg | 1984

Blauwe Schot Richard Wagtmans | 1998

Stokbrood bakken | 1986

Kampleidsters Katinka en Yvonne| 1996

Survivaltocht in Lelystad | 1999

Meisjestent | 1989

Deel deze pagina